Collín, collín, collín.
Collín, collín, collín Leer más »
claveles e rosas
e pensamen e pensamen e pensamentos.
Pala-pala-pala-palabras amorosas
que leva o ven- que leva o ven- que leva o vento.
Flores collín flores collín
Flores no teu xardín.
Os mariñeiros
Cantiga:
O maniñeiro traballla
De noite coa luz da lúa
Da gusto velos chegare
Pola mañán cedo
Cheirando a frescura.
Os mariñeiros gústanme todos, ou case todos, polo que representan dos meus ancellos. Síntome perto deles e téñolles agarimo morriñento.
Como digo, gústanme todos, os de altura e os de baixura, pero hoxe vou falar dos que pescan con cana nas areas do peirao mais recunchadiñas.
Se vos fixades, moitos deles acostuman a permanecer en pe coa cana na man dereita e a esquerda metida no peto do pantalón. Non hai quen me quite da cabeza que a man do peto sostén a outra cana, esa máis grosa e quentiña.
A pesca é un deporte tranquilo, para reflexionar e disfrutar da contemplación, un deporte que asosega as ánimas e eses empalmes dos mariñeiros son síntoma de saúde física e psíquica. Agarran a verga mariñeira, o xurelo fresquiño, apretando coa man de fronte ao mar: casados co vento e coas ondas mainiñas de ría sosteñen a pulso esa ecolóxica erección.
Pero ademais de estar a apalpar na cana e a ollar o mar, gústalles encher o caldeiro de peixes. Algúns, os mais avarentos, cantos máis peixes collen mais envarillados se poñen.
Dobre cana. Linda Benglis
San Antonio milagreiro.
Hoxe no santoral celébrase san Antonio. Qué boíño san Antonio!
Disque se tes necesidade diso que posúen os homes -ai!- e as mulleres non temos, se pregas para conseguir aquelo cóncavo que encaixa co noso convexo, o santo cho concede. Non hai moitos empregados de Deus que intercedan por unha cando a fame está debaixo do embigo, i é de agradecer.
A mesma Rosalía de Castro pregáballe:
Tomado de "The Erotica Bibliofraphy Ilustrations"
Meu santo san Antonio
Daime un homiño
Anque o tamaño teña
Dun gran de millo.
RSS
