Cómo nos gusta expresarnos por escrito.
Sigo un montón de blogs. Algunos los visito practicamente cada día, otros una vez por semana, y los más, de Pascuas a Ramos más que nada por cuestión de tiempo. Me gusta comentar, que me comenten y me divierten estas relaciones virtuales donde se hacen amistades de un modo muy curioso.
He estado poniendo orden. Ahora encontraréis los blogs que sigo en Erotomanita. He dejado aquí, en Erotómana, los que se dedican en exclusiva a la literatura erótica.
Es más que posible que se me haya colado alguno (no os imagináis el follón que tenía en marcadores, readings, favoritos, aquí y allá…). Porfa, pasaos, ved si estáis y si no, avisadme, aquí o en erotomanita@gmail.com.
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
Yo tampoco tengo tiempo ni de mirar si estoyyyyyyyyyy, pero seguirte yooooo te sigo… a donde haga falta.
Sí que nos gusta… Y al hilo del comentario que te hice en el post de la puta filósofa: ¿No crees que escribir es un poco una especie de masturbación? ¿una forma de llegar al conocimiento propio?
Y así, mira, cuando nos comentamos hacemos un intercambio un poco sexual también… De ahí el gusto… Seguro!!! jajaja
Se me va la olla…
Un bico.
Un placer relacionarme contigo y que me tengas enlazada Susan…
¿Y por qué todo lo que digo parece que tiene intención… sexual?… Me sale sin querer.. Aisss… ¡de verdad! jajaja, Tampoco estoy preocupada eh…
Es muy bonito escribir blog. Yo no sé si hay masturbación como dice Pitima, o si hay vanidad como dice Don cerdo. Lo que sé es que hay un rollo guapo, guapo. Aquí, de charleta, leyéndonos unos a otros, opinando sobre nuestros pinitos artísticos, literarios, fotográficos, pictóricos, poéticos, sexuales. Filosofando o psicoanalizándonos.
Cojonudo.
aaah, xa lle pillei o tranganillo a orde ós enlaces en erotomanita! [digo polo comentario que che deixei no feisbu]
(Susana: 0o bo rollito dos coments non é en todos os blogs igual eh!.- hai bastantes blogueiros que din unha frase de cumprimento y atomarporculo)
Susana, pienso que el blog de Erotomanita es un error… Te lo pueden censurar igualmente. Basta con ir al menú típico de blogger, ése que hay arriba en todos los blogs de Blogspot, y pulsar en “Informar sobre mal uso”. Eso al alcance de cualquiera. A un nivel más técnico, si a los de Google les da por censurarlo como han relegado éste a no sé qué puestos últimos de no sé qué búsquedas, lo harán igual…
Yo no me preocuparía por estas cosas. Seguiría en mi onda, a mi aire, siguiendo la línea de erotismo artesanal, clásico, cálido, histórico, alegre y dicharachero, y mimaría a cuantos pasaran por aquí, atendiéndoles en la medida en que pueda, escuchando sus sugerencias, ofreciéndoles lo mejor y procurándoles sentirse a gusto… Mira, piensa en este blog como un puesto de mercadillo muy concurrido. La gente llega, mira el género y compra un artículo o pasa de largo. Pero el arte está en que se les quede “algo”, un regusto, una impresión… por lo que expones, lo ordenadito y limpio que está el género, tu simpatía y humildad, etc., lo que sea, que les impulse a venir otra vez otro día, y aunque sigan sin comprar nada (esto que tienes a favor, de momento no tienes que vender nada), se sientan a gusto, reconfortados ante tí…
En fin, es sólo mi opinión.
Un beso.
Bueeeno, Arturo, no os quedéis con que Erotomanita es un modo de subir escalones en una escala absurda de entradas. No. Es parte de mi juego y afición y mi idea es que haga de soporte de algunos cuentos o ideas que aquí salen.
Por otro lado, claro que deseo “vender” mi producto. Nunca he escondido que mi sueño es llegar a vivir de esta pasión con un sueldito mensual y mi cotización a la Seguridad Social. Aspiraciones vanas de pequeña burguesa, ya sé, pero es lo que hay y os hago partícipes de esta fantasía mía (también). Lo cual, desde luego, no impide que siga cosiendo mis escritos con un entusiasmo y una obsesión lúdica que a mí misma me sorprende.
Y claro, Zeltia, que hay de todo en la viña del señor, fuera y dentro de la Globosfera, pero yo hablo de lo mío y aquí viene (venís) gente encantadora. O mejor dicho, comentáis gente encantadora, De la que nada dice, nada puedo yo decir.
¡uf, que alivio, sí que estoy!… je je… es broma.
a mí también me sucede que últimamente no tengo tiempo pa ná, se me dio por tejer y por si ya tenía cosas que hacer pues ala, una más pero es que ya terminé mi primer jersey de lana gorda para Senia y para mí (nos sirve a las dos aunque ella lo luce más, donde va a parar) y estoy tan orgullosa que no me importa robarle un poco de tiempo al blog.
así que no te enfades conmigo si no me paso tan a menudo como antes, porfa.
este sábado voy con Congo a ver una obra de teatro que se titula “Sexo ¿por qué non?, ya te contaré que tal.
biquiños.
Nada de enfadarme, ¡por favor! A todos nos pasa que hay momentos y momentos y no siempre está uno pa todo/todos.
Ya me contarás de “Sexo ¿por qué non?
Beso
RSS





Gracias niña,
Si me he dado cuenta que ha estado llegando más gente desde erotomanita que desde aquí, espero que signifique que has burlado la censura relativa y que hayas llegado a más gente.