Es mi cumple: dos años compartiendo.
Hoy cumplo dos años aquí, al pie del teclado. Cuento va, post viene, me lo he pasado bomba y me siento contenta con el conjunto general de Erotómana ¡no os imagináis hasta qué punto está siendo beneficioso para mí!
Hubo momentos especiales en estos dos años, muy especiales, como la presentación de “Eva, su manzana y el pecado” y vuestra generosa respuesta a modo de orgasmos. O como cada uno de los capítulos de Crisol, en el que me regalásteis imágenes, opiniones y consejos. También me han aportado muchas satisfacciones las colaboraciones de Lipa, poniendo voz a mis textos, y las de Ananda, narrando los mitos.
Pero como en cualquier empresa, lo mejor son las relaciones personales. Me encanta escribir, pero me chifla también leeros a vosotros, y reirme con vosotros. Espero que coincidáis conmigo en que es fantástico el buen humor que se respira aquí ¡cuántas sonrisas! ¿eh? a veces carcajadas delante de la pantalla.
Seguiré. Siento como si hubiese encontrado en el erotismo un maná y no pienso soltarlo. Pero para cuando leáis esto, si todo va según mis planes, si todo sale según lo previsto, estaré por ahí a la sombra de algún cocotero, o quizá tumbada en una hamaca, dejándome ir.
Cuando regrese me gustaría encontrarme aquí vuestras felicitaciones por estos dos años compartiendo mis cosas, y me gustaría también que opinarais sobre en qué podría mejorar Erotómana, ideas o consejos que me hagan crecer como escritora y enriquecerme como persona.
¡¡GRACIAS POR VISITARME!!
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
Moitos parabéns a vde, que a felicidade xa nos queda a nós cada vez que entramos aquí: dous anos pon a un blog no que a unha mociña (ou mociño) se chama a idade de merecer.
Que sexan moitos máis (anos, post, orgasmos…)
Felicidades por dos años de vida y febril actividad sexual y de otro tipo, cualquier giro que des a este blog será seguro para su mejora. Ya imagino los cuentos que traerás desde esa hamaca con tantas posibilidades.
Yeeeeeee, dos añitos muy bien llevados. Me encanta leerte y también ese piececito que asoma entre cortinas de caramelo.
Un fuerte abrazo Susana.
A pesar de que no siempre dejo palabras por aquí, siempre estoy pendiente de cuanto haces; tú sabes que te considero una escritora talentosísima, una mujer con amplia mentalidad y una excelente persona.
Recibe todos los parabienes y los mejores deseos, queremos 40 veces màs de los que llevas, como un mínimo, por favor.
Con admiración: besos.
Yo hace poquito tiempo que te he encontrado, y realmente me encanto como escribes, voy leyendo poco a poco, y hoy es la primera vez que te comento
Quiero felicitarte por esos dos años, y ya que te encontre me gustaria poder segur leyendote durante algunos mas, enhorabuena
besos
Adis
Ya pasan una hora and a half del 25 de xullo, que foi o dia da nosa patria, galicia, i eu paseino no pote onde se coceu todo, 24 horas, dende onte á noite, vivindo Santiago,estou tan emocionada!, pero ainda así, agora retirado o rimmel e preparándome para un soño reparador, repasando mentalmente as emocións de este fin de semana tan rico e variado para mín, lembreime do teu aniversario, e quixen vir darche os meus parabéns polo labor realizado ata a data de hoxe; polos sorrisos, por estar aí, pola nosas pequenas connivencias de mulleres,polo teu agasallo moi especial do teu libro que nos regalaches, ata tiven o gusto de ver un dos meus coments recitado, fixéchesme lembrar experiencias, participar nas de outros, interrelacionarme con outros comentaristas, ter outros puntos de vista… en fin, susana, aglutinas aquí moi bo rollito, e conto con seguir vindo a disfrutar del e a participar.
Dentro dun par de dias voltarei para a casa e espero comentar todos os posts que fuches deixando, que éstes últimos non tiven ocasión de lelos.
Moitos bicos debaixo do cocoteiro, e mentres o sol che quenta o ventre espatarrada na hamaca… espero que esteas a discurrir novos textos, arrandeada polo son das buguinas dese mar caribeño (ou así)
Xúntome ó coro de voces que che cantan o cumpreanosfelizzzz e tamén xunto os meus desexos para que os cocos non che caian nesa cabeciña que tan ben argalla as historias que dende esta fiestra nos contas.
Négome a darche ideas para Erotómana. Se as queres, deberías convocarnos aos presbíteros e presbíteras a un cónclave que presidirías como Bispa desta Igrexa da Sensualidade…
Bicos con sabor a coco
Hola Susana,
Felicidades por estos dos años de compartir historias eróticas con nosotros. Por mi parte ha sido un placer leerte a ti y escuchar a Lipa y Ananda.
Espero que lo pases bien en las vacaciones y que en la tranquilidad de la hamaca meciéndote a la sombra, se te ocurran nuevas ideas. Seguro que aún queda mucho por descubrir en este blog y estoy deseoso de continuar un año más compartiendo.
En cuanto a lo de darte ideas, suscribo completamente a nuestro amigo Chousa da Alcandra…
Besos y hasta la vuelta!!
moitísimas felicidades… aínda fai pouco que cheguei ó teu blog pero vín para quedarme e como dís ti, seguir compartindo.
encnántame a foto, susana… é delicada, tenra, sensual, suxerente…
biquiños,
No sé si una niña de dos añitos debería estar aquí, en este blog…
Tampoco sé cuánto sería la “mayoría de edad” virtual…
Pero lo que sí sé es lo bien que me lo paso leyéndote. Así que por un seguro servidor tuyo, sigue así.
Uno sigue fantaseando, pero sus fantasías ahora tienen un regusto hogareño, artesanal, delicado y alegre, con acento gallego de fondo…
Hogareño como una casa en el campo, de piedra oscura untada en argamasa y pizarras por paredes y techo, y su interior está muy pulcro, acogedor, decorado con cosas prácticas: una alacena por aquí con platos y cacerolas, una estufa de carbón que hace las veces de cocina, una cama ancha, con colcha de lana de colores y sábanas de lino…
Atesanal, porque lo que se escribe aquí sale de unas manitas experimentadas y ávidas, sensibles y tiernas, con fino sentido del humor… Y todo ajeno a la enorme y arrolladora industria del sexo que fagocita todo y lo presenta todo igual para todos iguales, aunque sea de forma individual… millones de cabinas donde lo que se ve es a gusto del ocupante, aislándose del resto.
Delicado porque das la sensación de ternura y optimismo que repartes y misterio con que te proteges de esa industria y de nosotros mismos, de nuestras fogosidades…
Alegre porque se te notan tus ganas de complacer, de seguir adelante, de aportar una nota pícara y duradera en muchas vidas monótonas y grises…
Y el acento gallego… bueno, uno no tiene el oído muy fino para estas cosicas, pero en mis fantasías siempre aparecéis con una voz suave y fuerte, como de humo de cascabeles, no estridente ni dominadora ni antipática.
Hasta pronto.
Besonazos maños.
Me he leído los últimos capítulos del Crisol. Los párrafos más eróticos son los de la danza de las dos bailarinas con el apoteósico final. (a mí no me “ponen” las chicas, pero me pone imaginarme a los tíos todos excitados)
-tengo que comentarte que lo de los falos ondulantes como serpientes hipnotizadas no sé si me habrá creado un trauma que afecte a mi futura vida sexual, porque le tengo un asco y un miedo a las serpientes que raya en lo patológico, y ahora a ver cómo me saco de la cabeza esa idea de falo ondulante que ya solo le falta ssssisssssissssear para que sssssse me ponga la piel de gallina
También creo que es un acierto que vayas cerrando algunos de los personajes; quizá había demasiados frentes abiertos. Este resolver precipitado me parece apropiado para el tono ligero y picante, sin pretensiones, que vas llevando en el Crisol. Y la moralina acertada: el personajillo que despierta las simpatías se crece y termina dando un escarmiento a los malvados.
Que se jodan!
Dos años, y fíjate, que te veía yo con más tiempo, con unas tablas amplias… Que se te ve muy suelta… jaja
De hecho, al principio, cuando me pasaba por aquí calladita, me daba apuro comentar porque me parecía que me quedaba grande a mi esto… que poco podría aportar.
Bueno, no sé si he aportado demasiado, alguna miguita a lo mejor, pero me he sentido muy a gusto, y eso es mérito tuyo, por supuesto… Haces del gusto por el sexo y el erotismo algo natural, para todos y de todos, sin mal gusto y sin dejar de decir lo que te apetece y dándonos cancha para que nosotros también lo hagamos…
Y bueno, que no hago más que repetir la palabra “gusto” así que sí que sí…
Que el gusto es mío… Nuestro.
Además dejas mucho espacio para la colaboración, y eso enriquece muchísimo. Mis felicitaciones también para Lipa y Ananda, que lo hacen estupendamente, son un puntazo!
Y tengo que leer estos últimos episodios de Crisol, que ya me pica la curiosidad lo de los falos ondulantes como serpientes hipnotizadas… jajaja, pobre Zeltia… jaja
Feliz cumpleaños y feliz hamaca. Te lo mereces después de habernos hecho pasar muy buenos ratos aquí.
Siempre se puede mejorar, pero de momento no aburres, créeme… No se me ocurre cómo mejorarlo, pero si en algún momento se me pasa algo por la cabeza te lo haré llegar…
Últimamente también levanto yo los pies… dándoles el protagonismo que se merecen, que me acuerdo de tí… jaja. Claro que también busco el fin terapéutico… La verdad es que los he tenido descuidados. Pero le estoy poniendo remedio.
Bicos!! Con moito acento galego!! ¿ou?
Felicidades, chula!. Para mi eres un alivio costante, un soplo de aire vivificante.
Por cierto, ¿Cuándo nos levantarás el castigo y podremos comentar los pasajes de El Crisol?.
Bicos.
Gracias Wendy, ¡de castigo nada! La verdad ha resultado un poco raro eso de pediros que no comentárais, creo que en el fondo lo hice porque comenzaba a fatigarme tanto comentario paquí y pallá. Me encanta recibirlos pero me agota contestarlos y me siento mal si no lo hago, porque no quiero resultar desconsiderada. En fin, que digas cuando te plazca porque ya sabes que estaré encantada de saber tu opinión acerca de cómo va mi “obrita” caminando.

RSS





¡¡MUUUUUUUUCHAS FELICIDADES!!
Y muchas gracias, de las de verdad, por tantos y tantos buenos ratos. Por poder disfrutarte. Por tener el privilegio de haberme topado contigo…
Pooor es tas coosas y muchas más… Veeen a mi ca sa por Navidad…
Sencillamente, sigue así.
Besos, besos y besos