Interesante…

Eu creo que as mulleres somos moito máis inquietas eróticamente falando…. A Historia de O, contada por unha muller, é unha das historias máis excitantes e famosas.
E tamén somos boas consumidoras de pornografía e demáis… Pero hai que levalo máis segredamente, por imposicións e problemas sociáis.
En liberdade, salvaxe, a muller é moito máis quente que o home, e máis xuguetona… eu estou convencida.

Os homes veñen a ralentí… jajaja, detrás das fantasiosas mulleres, cos falos hipnotizados… jajaja.

Hai moitas mulleres na industria do sexo, productoras, directoras de pelis… etc… E tamén escritoras, creadoras de fantasías, inda que moitas veces se esconderan baixo pseudónimos ou no anonimato…

Aquí mesmo tes a proba, de que ás mulleres interésanos tanto ou máis que ós homes o sexo e o erotismo, que tes unhas cantas comentaristas entregadas, e ben sei de lectoras caladiñas que veñen por aquí tamén, e que escreben moi eróticamente… jaja

Lin mal o de “Eu ‘falo’ para diante…” jajaja
Falar, que verbo máis bonito cando vai acompañado de sexo… jajaja

Alegría e festa.. que nos fai falla. ¡E mulleres ó poder!, como foi moitas veces na historia, aínda que fose dende as sombras… co leito como trono de adoración… jaja

En canto ó teu anonimato… jaja, boeno, eu teño a teoría de que eres anónima na túa vida real… jaja, como moitas de nós, que temos blogs, que escribimos “anónimamente”…. e entón somos como queremos, máis nós… menos reprimidas, máis felices, máis libres!

A pesares do teu esforzo, eu creo que sei onde está o bar Crisol, facendo esquina nunha grande cidade galega…. A piques estiven de entrar para ir recoñecendo ás personaxes… pero non me atrevín… jejeje, ademáis ía de paso… jajaja, e non é plan ir deprisa nestas cousas..

Perdoa pola extensión. Hoxe estou faladeira..

Leeré en breve la entrevista pero entro para preguntarte si el asunto al que te refieres en mi blog, es ese asunto que yo me imagino que es… je je je… ese asunto y el yeso…

¡eres una demonia!

biquiños,

Pues ya leí la entrevista.
A mí me parece que el anonimato es divertido y te deja libertad de actuación total y absoluta. Como lectora a mí también me gusta.
Respecto al erotismo y a lo que hablas tú sobre que te gustaría hablar de las vidas de gente anónima, no sabes lo bien que me parece y el bien social que significaría.

Ahora soy una mujer madura, sexualmente hablando, pero durante años (muchos años) tuve muchos traumas sexuales, y de hecho creo que algunas cosillas aún las tengo un poco pegaditas a mi piel aunque lucho contra ellas. En mi caso, la terapia y la ayuda de mi actual pareja, fueron determinantes para que mi lucha personal diera su fruto. Por eso, blogs como el tuyo me parecen divertidos y educativos. Porque el buen sexo es también imaginación.
Así que enhorabuena y a seguir.

biquiños,

pues me encantaría que escribieras ese cuentito… je je je… recuerda: yeso desde los dedos de los piés hasta la rodilla derecha… venga, échale imaginación.

Aldabra, Pitima, os devuelvo la pelota. Dado el magnífico interés que mostráis para con los intríngulis del erotismo, voy a intentar llevar a cabo el juego del que hablo en la entrevista, ojalá os animéis, ¡¡y no sólo vosotras dos!!