Unas cuantas noticias, todas buenas.
La primera, que el señor Gregorio Morales ha escrito una crítica sobre “Eva, su manzana y el pecado”, y me ha hecho una ilusión que no os hacéis idea porque este granadino es erotómano consagrado, un experto de los de con mayúsculas. Por cierto, qué gracia me ha hecho la visión que tiene de mi sexualidad literaria.
Y ello me recuerda que os diga que ya he enviado los libritos a los que orgasmasteis en Erotómana, y que deberían llegaros en estos días (algunos ya me habéis dado el acuse de recibo).
Y más. Esta semana en Certo podéis leer los cuentos:
Y en la revista Sensuality -de venta en quioscos- de este mes saldrá un relato mitológico, y otro narrado en primera persona sobre un trío con dos gemelos relativamente apetecibles.
Y que me comentéis, joé. Que me hace ilusión, coño, que aquí cada vez entra más gente mudita, que se abstiene de hacerme cosquillas.
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
¿Qué quieres que te comente, Susana…? ¿lo bonitos que tienes los pies, lo que les haría antes de que bajaras de la litera de arriba, el misterio pertinaz sobre el resto de tu cuerpo que mantienes aquí, a costa de mi calenturienta mente, cada vez más desquiciada, y como la mía, la de tantos otros y otras como yo…?
Pero todo esto ya lo debes suponer, lo debes haber leído cientos de veces, tanto en público como en privado… y tú los disfrutas en lo que valen, sí, pero sigues como Gea, la madre tierra, que está ahí dándonos generoso sustento, pero fuera del alcance de todo hombre…
No, no Arturo, no son piropos lo que demando, de esos ando bien saciadita gracias a todos los esclavos secretos que me salen con eso de que muestro exclusivamente los pies.
Yo lo que quiero es palique, que me contéis sobre lo que aquí planteo, que os mojéis, que de déis rollo, que os metáis en la historia de Crisol (especialmente) y analicéis el comportamiento de los personajes… para que el alimento sea interactivo, como una bella relación sexual.
Hola Susanita;
Dicen que no es bien nacido el que no es agradecido. Definitivamente tienes motivos para sentirte orgullosa porque has trabajado nuestras mentes y nuestras entrepiernas desde la red.
Muchas felicidades, qué envidia (de la verde, de la buena y de la que calienta las cabezas)
Si a algunos no nos llega el libro pronto, no te asustes, creo que el servicio postal por acá es lo menos eficiente que te puedes imaginar.
Espero que tu libro esté lleno de cochinadas, tiene ya un lugar en mi gaveta, en mi mente y en mi pasión comelibros ….. y si no llega, los malnacidos serán los del correo, no yo
Saludos
Despois do comentado por G. Morales, penso que de cóxegas quedaches servidiña para uns días.
E se tés moitos escravos secretos amosando os pés, imaxínate a lexión que che pode xurdir se amosas as orellas!
Bicos de Antas
Susana: qué mellores cóxegas para a túa satisfacción ca vernos volver, sen faltar nin un post!
Pero comentareiche, muller, de todos os capítulos do Crisol!
(mais ben sabes que eu non digo todo agradable se digo todo o que penso!)
Ai, Zeltia ¡cala muller! que o de deixar comentarios non ía nin por ti, nin por ningún da “panda” de habituais, que de vos mesmo entendo que comentedes cada dous ou tres contos, ou cinco, que son a mais pesada da blogosfera toda (yo sufriría, Andrés, emulando a Lisístrata). Lo de animar a comentar iba por los lacazáns que nunca dicen nada, ou polos escravos do carallo que pretenden lamberme os pes sen deixar un puto comentario, jajaja
E quen che di a ti , Chousaque si ensino as orellas non perdo a gracia toda?. Además, los pies de las mujeres se ve que esconden un puntito especial y hay hombres que los ven y desean fervorosamente humillarse a ellos y lamerlos y besarlos … ahora bien, comentar parece que ya no les va tanto, jajaja
Más que orgullosa, Lepis, estoy eufórica de que a alguna gente le haga chiste lo que hago. Ojalá no te defraude “Eva, su manzana y el pecado” (avísame, porfa, cuando te llegue).
Supongo que para ti los comentarios son con el aplauso, o la respuesta, pero piensa que cuando se publica en revistas no hay comentarios. La verdad es que cuando te leo, me gusta generalmente, pero la mayoría de los casos no sé qué decir.
En relación a la crítica que te hace Morales (yo también he recibido el libro) no estoy tan de acuerdo. Yo encuentro más ternura en tu liro que otra cosa, y, por cierto, el último, el que está en gallego es magnífico. No creo que potencies la idea de macho, sólo la masculinidad.
He recibido el libro. Gracias.
Gregorio Morales cree que eres un hombre ???
Yo creo que eres mujer, pero daría lo mismo.
Tengo tu libro!
Gracias por tu generosidad. Es magnífico.
Yo creo que susana moo es mujer, sería una larga discusión el elucubrar si por unos textos se puede identificar el sexo de una persona. Yo “veo” feminidad en ellos. ¿Estoy confundido?
No te preocupes por los comentarios, si hay muchos nadie los lee, y tampoco te preocupes de las críticas, has de tener más seguridad en tu trabajo.
Si te visitamos es porque nos gusta, no?
Todavía no me ha llegado tu libro, lo espero ansiosamente.
No dudo de que eres mujer.
Yo también pienso que eres una mujer, pero curiosamente tampoco he pensado en ello, lo expongo ahora porque se está hablando de ello. Realmente, me da igual.
Tu pequeña joyita ya adorna mi librería, y me ha traido felices recuerdos de lugares conocidos, y una permanente sonrisa.
Biquiños, Susaniña.
Llego siempre tarde, para variar.
Me alegran todas esas buenas noticias, Susana.
Creo que son recompensas a un trabajo bien hecho. También lo son los comentarios, por tanto, te pido disculpas por no hacerlo más a menudo….el trabajo me puede últimamente.
No puedo opinar del libro, puesto que aún no lo he recibido, pero parece que la reseña que te hicieron ha hecho dudar a algunos sobre si eres hombre o mujer.
A mí no me queda duda de que eres mujer, pero….jajajaja.
Estoy deseando leerte y ver qué me despiertas, si se me despierta “algo” aletargado.
Es que da mucho gusto llegar y tener así, una lluvia de comentarios. Pero es cierto que también es un gusto saber que hay gente que pasa por aquí y se está calladita.
En fin, que es mucho, esto de escribir y al momento tener la respuesta, adictivo diría.
Soy una mujer, coño, ¡tendré que enseñarlo!

RSS




Ayer leí algo sobre una huelga de úteros caídos que le habían hecho en una tribu americana a “nuestros” conquistadores y me acordé de ti, y de Lisístrata. ¿Qué sería de nosotros, los machos, sin vosotras?
No te preocupes por los que no comentamos siempre: tú sabes que estamos ahí. A las duras y a las maduras. (Repártelas como quieras, sé que te gustan duras, yo prefiero maduras