Os mariñeiros
Cantiga:
O maniñeiro traballla
De noite coa luz da lúa
Da gusto velos chegare
Pola mañán cedo
Cheirando a frescura.
Os mariñeiros gústanme todos, ou case todos, polo que representan dos meus ancellos. Síntome perto deles e téñolles agarimo morriñento.
Como digo, gústanme todos, os de altura e os de baixura, pero hoxe vou falar dos que pescan con cana nas areas do peirao mais recunchadiñas.
Se vos fixades, moitos deles acostuman a permanecer en pe coa cana na man dereita e a esquerda metida no peto do pantalón. Non hai quen me quite da cabeza que a man do peto sostén a outra cana, esa máis grosa e quentiña.
A pesca é un deporte tranquilo, para reflexionar e disfrutar da contemplación, un deporte que asosega as ánimas e eses empalmes dos mariñeiros son síntoma de saúde física e psíquica. Agarran a verga mariñeira, o xurelo fresquiño, apretando coa man de fronte ao mar: casados co vento e coas ondas mainiñas de ría sosteñen a pulso esa ecolóxica erección.
Pero ademais de estar a apalpar na cana e a ollar o mar, gústalles encher o caldeiro de peixes. Algúns, os mais avarentos, cantos máis peixes collen mais envarillados se poñen.
Dobre cana. Linda Benglis
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
Susana: me gusta tanto como escribis que voy a terminar soñando en gallego (con las erecciones ecologicas de estos mansos pescadores, claro)
Vaya, sabes que hasta hoy no habia leido nunca galego.
No resulta tan dificil, en esta vida todo es cuestión de motivación y voluntad jajaja
Besotes.
Como te cache Gloria Lago vaiche dar unhas lampreadas, por fomentar o aprendizaxe do galego coas tuas artes “mariñeiras”…
me gustó mucho esta entrada, tiene algo de poesía erótica. (me ha llamado mucho la atención el juguetito sexual!, aunque parece de metal frío y duro,esa polla bicéfala, con forma de salchicha.
RSS
[...] Susana Moo.Sigue leyendo en http://www.susanamoo.com/2009/07/os-marineiros/ [...]