Londres y el arte erótico
He ido de viaje a Londres, y una de mis ilusiones allí, fue recopilar nuevos conocimientos para mi divertida afición: las manifestaciones artísticas sobre la sexualidad humana.
Llevaba mucha ilusión por conocer Amora, un museo erótico interactivo ideado por médicos y psicólogos donde se podía, por ejemplo, meter los dedos en el ano de un maniquí masculino y rebuscar hasta encontrar el punto g: al alcanzarlo vibraba. El museo ha cerrado y me llevé un chasco morrocotudo en Covent Street, de arriba abajo sin hallar aquel estupendo parque erótico -ni el punto g del maniquí-.
No sucumbí al desánimo y me zambullí en las masas de gente ajertreada en ese metro que tanto impresiona a una pueblerina de aldea hermosa, y me fui al “British Museum“. Este enorme y completísimo museo es posiblemente el lugar donde se juntan más manifestaciones antropológicas del mundo, donadas o expoliadas en la tradición colonial inglesa. Manifestaciones artísticas desde la china Ming a la Isla de Pascua. Pues bien: cero representaciones del amor carnal, nada de erotismo explícito, ausencia total de la coyuntura humana o animal.
Ésto ya no es que fuera un chasco: es un fiasco.
¿acaso pretenden hacernos creer que todas las sociedades han tenido esta visión nuestra, obscena, de la cópula?
.
¿no tiene derecho el ciudadano inglés y los turistas visitantes a conocer la verdad completa de aquellas gentes de culturas lejanas?
Mi empeño no cesó y entonces fui a por literatura erótica a la “Wellcome Library“, un lugar fantástico para los amantes de los libros, allí sí había tomos interesantes en los archivos, pero en la tienda no vendían ni uno, de modo que me quedé con las ganas: no soy tan friky como para irme de viajecito a Londres y encerrarme en una biblioteca a leer.
Pregunté al bibliotecario si existía en Londres alguna librería especializada: No, pero me envió a: “Soho Original Book Store“.
Allá me fuí, corriendo corriendo -para no perder el ritmo londinense- y encontré una estantería completa de libros: mucha foto y poca letra pero bueno, me compré cinco libros estupendos editados por Taschen a un buen precio.
Algo es algo, pero me esperaba más: al fin, internet es la gran mina, si no, mirad esta página, por ejemplo, sobre arte precolombino.
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
Hola Susana.
Desde hace tiempo te leo y me gusta mucho tu blog. Yo soy una chica inexperta, cuya vida sexual se reduce a los encuentros solitarios conmigo misma y una que otra fantasía que se desliza. Te escribo porque, no sé si ya lo has escrito antes, pero me encantaría saber cómo fue que te desarrollaste sexualmente, ya que perteneciendo a la cultura occidental, no creo que desde niña hayas tenido la concepción que ahora tienes de este fascinante mundo de lo erótico. Debe ser, sin duda, interesantísimo conocer cómo es que llegaste a ser lo que ahora eres, y, si ya lo has escirto anteriormente, espero me puedas indicar dónde puedo leerlo.
Saludos
fantástica la página, todas esas toscas figurillas…
y lamento tu decepción en londres, y aprovecho para confesarte mi ignorancia del pungo g en el ano de cualquier bicho animal o cosa.
Yo creo tener localizado mi punto G, que considero supravalorado, y que encontré de casualidad, ´masturbándome, porque ciertamente en una relación con otra persona es más bien dificil que se encuentre por casualidad o sobretodo que se roce lo suficiente para que diga “ei, ei, estoy aquí” puede que no sea el punto g, solo el punto f, o peor aun el “e”, tanta literatura, que tanto rollo si todos sabemos que lo mejor es el clítoris Y PUNTO. (sin g ni falta que le hace)
Julieta:
No hablo explícitamente de mi vida personal, la entremezclo con mis fanasías…
Me encanta que recibas esa visión posiva de la sexualidad aquí, y, mira, soy ferviente defensora de “los encuentros solitarios con una misma”, camino muy adecuado y placentero para ir desarrollando una “concepción fascinante de lo erótico”.
Zeltia: ay! el punto g tiene su puntito, que sí, que sí!
Pois eu remato a miña sinatura coa letra G e un punto. Será significativo, introspectivo ou, acaso, digno de estudo freudiano?
(Gramaticalmente responde á primeira letra do meu segundo apelido, así que -sexa como sexa- teño coartada!).
Bicos celtas (os anglosaxóns din que son moi frioleros)
Sólo hay que seguir buscando. Estar alerta. Da igual Londres que Madrid, Vigo que Barcelona. Librerías de viejo: ahí van a parar muchos títulos de viejos e impenitentes lectores que, una vez formada la familia, no saben dónde esconder sus obras más manoseadas. Sigamos buscando… ¡siempre hay premio!
Hola Susana:
Qué bien por tu viaje a Londres y qué mal que haya cerrado el Museo. Una pena. Yo les escribí recién abrieron pero jamás contestaron… ni hablur.
Y qué bien que recomiendes al buen Anarkasis que en verdad mantiene una pinacoteca excepcional de arte erótico y desnudo.
Besos,
Jorge
PREHISTORIC – EROTIC ART: – http://www.arterupestre-c.com As we can see through different images, they had sexual intercourse with animals, homosexual relations and more than two people at the same time. http://www.arterupestre-c.com/1000.htm Venus – Venuses http://www.arterupestre-c.com/1000ven.htm There is o ne sculpture that is emblematic, found in 1908, after lots of research and different epochs being affirmed as the real o nes about this sculpture, now they believe it was done around 24,000-22,000 BC. It shows a woman with a large stomach that overhangs but does not hide her pubic area. A roll of fat extends around her middle, joining with large but rather flat buttocks, there’s no face and seems that at this place there is a hat or even hair rolled up o n the head. Her genital area would appear to have been deliberately emphasized with the labia of the vulva carefully detailed and made clearly visible, perhaps unnaturally so, and as if she had no pubic hair. This, combined with her large breasts and the roundness of her stomach, suggests that the “subject” of the sculpture is female procreativity and nurture and the piece has long been identified as some sort of fertility idol. The fact that numerous examples like that of a female figure. All generally exhibiting the same essential characteristics – large stomachs and breasts, featureless faces, minuscule or missing feet – have been found over a broad geographical area ranging from France to Siberia. That suggests that some system of shared understanding and perception of a particular type of woman existed during the Paleolithic.


RSS





[...] Susana Moo.Sigue leyendo en http://www.susanamoo.com/2009/07/londres-y-el-arte-erotico/ [...]