Fun polo vento e vin polo aire
Á taberna do meu compadre
fun polo vento e vin polo aire
lara lalara lalá
e como cousa de encantamento
fun polo aire e vin polo vento.
Ao compadre escapóuselle a leitogada toda… Aló se foi nun dicir amén.
-Non sei que me pasou, dígoche que é cousa de encantamento, eu fun, entrei e xa me vin polo aire, polo vento, di o home todo aturullado.
Os outros rin, rin a cachón e danse nas costas os uns aos outros coma se con eles non fora a cousa. E vai, vai con todos eles!
A alma ten pudores defendidos con reixas de ferro, vergoñas que gusta tapar con
adobíos de chumbo. Cando o carallo dun home cae de calquera xeito e non volve erguer no momento, papa un medo que os cans ouvean na súa orella ventando á morte. O que sexa ben asisado busca por aquí, cachea por acolá e tenta de atopar o caminiño que leva ao picho de ferro da fonte crara.
Camiños haberlos hailos, mais moito machote non ten fe neles.
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
Din que a viagra fai miragres… miragres que duran mais da conta. Debe ser ben molesto andar teso a deshora jajaja (non me vou rir que cando se precisa, precísase)
Con tus preciosos cuentos haces que empiece a aprender este bonito idioma ,siendo catalan y conociendo el frances (no solo el idioma)resulta relativamente facil, si en las escuelas lo enseñaran asi se aprenderia mas rapido y mas alegremente.Salut i força al canut que es tan bueno para el como para ella.
[...] gallego retomé una cantiga, ¡cómo me gusta la tradición sensual gallega! y seguí con mis cuentos de profesiones: [...]
La naturaleza, el misterio y el erotismo…
Convocas el espíritu de Pero Meogo (“o cervo do monte o augua volvía…”). Y hasta invocas imágenes de brujería: ellas sí que “iban polo vento e viñan polo aire”.
Me has alegrado la mañana
Más que el espíritu de Pero Meogo, mi ilusión es convocar a esas poetisas de las cantigas de amigo, mujeres del pueblo, activas, decididas, que quieren gozar del amor y así lo expresaban, asi lo cantaban allá por los siglos XIV- XV.
Un placer tenerte como lector, Luis. Ya orgásmico alegrarte la mañana!!
Y que un catalán se anime en leerme en gallego, ya ni te cuento, Asirio.
Zeltia, no me dirás que no es maravilloso verlos erectos a deshora! mmmm

RSS




[...] Susana Moo.Sigue leyendo en http://www.susanamoo.com/2009/03/fun-polo-vento-e-vin-polo-aire/ [...]