¡¡Me han copiado!!
Estoy encantada de la vida porque me han plagiado. Han copiado todos mis textos en gallego, todos: los que tengo aquí publicados y los de Certo. ¡Ala! Como a los grandes.
Los colgaron aqui tan ricamente. En algunos de los relatos cambiaron las fotos, otros tal cual, texto y foto…. También tradujeron un puñado de castellano a gallego: les debe chiflar lo que hago.
Si me copiaron de forma tan sistemática es poque les encantan mis textos, a los briboncillos.
Les he escrito, les he pedido que pongan mi referencia.
¿Habrá sido hombre o mujer el plagiador? ¿Se le habrá puesto tiesa al hacer la labor de cortar y pegar? ¿Se habrá hecho un dedito después de la ardua tarea de traducir, como hago yo al terminar un texto que me ha estimulado? ¿Será tan placentero copiar lubricidades como lo es escribirlas?
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
Estimada Susana: Entiendo, incluso comparto, su alborozo. Mas mucho me temo que tras los mitos griegos, las 1001 noches, el Kamasutra y la Biblia, todos nos copiamos unos a otros. Hay un libro de Bernardo Atxaga (Obabakoak) que dedica uno de sus capítulos a enseñar a plagiar. La principal regla es: ¡copia a un clásico! La felicito, pues se está convirtiendo usted en una clásica para algunos desaprensivos que no tienen el buen gusto de citarla.
Susana, é certo que colequei algún dos teus relatos. Para min eres a mellor. Ademírote moito. Tes moitísimo talento.
Perdoa que non puxera o teu nome. De verdade, si ti o queres, borro agora mesmo os artigos publicados.
Por certo, algún dedo sí que caeu cos teus relatos
Bicos.
Aldeanadecoro; non tes porqué borralos, con que poñas a autoría quedo contenta: a referencia a este blog se están collidos daquí ou a Certo se están collidos dalí.
Alégrome do dos dedos!!
E de que te guste o que fago!!
Querida Susana, el plagio esconde un HOMENAJE y es la forma más temeraria de la VENERACIÓN o de la envidia.
Tómalo como un desvío existencial donde el plagiario intentó asumir la identidad de otro.
(Imitada – Jamás igualada)
“Felicidades por tu popularidad”
Un abrazo y dos besitos
Mate
hola Susana, hace un tiempo que tengo tu link puesto en mi blog (ningun texto tuyo), pero aprovechando el plagio te pido permiso para subir un cuento tuyo.
Como podrás ver yo no pongo nada sin el origen del mismo, o sea la firma, mi fin no es el plagio si no la integracion del material.
Todo iría firmado con enlace a tu web.
Si tu respuesta es positiba por favor decime que cuento o texto es de los q más te gustan a vos, y son referente al tema que intento reunir en mi blog. Un saludo enorme!!!
Hola amigos. Quiero aclarar que en ningún momento ha sido mi intención asumir la identidad de Susana, a la que tanto admiro. He utilizado su material porque me parece de lo mejor que circula por la red, es auténtica, desenfadada y con una visión del erotismo – por lo que escribe- muy similar a la mía. La única envidia que tengo es la de no tener ocasión de conocerla mejor porque me parece una escritora – y seguro que persona- excepcional, genuia, con un modo muy propio de hacer las cosas.
He copiado, he traducido y he trabajado con sus relatos en una página -”aldeadecoro”- no erótica. Es una web de un lugar concreto en la que, sus moradores, vamos poniendo, negro sobre blanco, aportaciones de aquí y de ellá para hacerla más amena.
Mi gran error ha sido no señalar la autoría de Susana, lo mismo que no he señalado la autoría de las fotos, pero sin querer hacer por ello que el material fuera mío. En verdad os digo que a esta altura de mi vida no necesito palmaditas en la espalda.
Laménto muchísimo mi error y basta con que Susana me lo pida y no copiaré jamás nada de lo que muy bién escribe. Me encantaría seguir utilizando sus textos porque son únicos, es más, me encantaría que la propia Susana fuera la que escribiera directamente en “aldeadecoro” Sería para todos un honor.
Da gusto solucionar estos asuntillos con tan buen rollito…
Estoy encantada de que cualquiera que le apetezca tome mis textos.
Sí prefiero que se ponga la referencia porque mi sueño íntimo, y que casi no me atrevo a confesar, es llegar algún dia a poder vivir (aunque sea pobremente) de escribir, y para eso necesito que se me conozca….
Aldeanadecoro trató muy bien mis textos y algunas ilustraciones eran más acertadas que las que yo había escogido (vease Monxas, por ejemplo).
Lo dicho, Valy, toma lo que quieras. Te voy a enlazar porque la página está muy bien.
Gracias
Estimada Susana Moo, soy una de las colaboradoras de la página aldeadecoro.com y me he enterado de que las publicaciones hechas por uno de sus miembros fueron lisa y llanamente un plagio, de tus cuentos. Yo como lectora de los mismos y habíendo elogiado la capacidad de la “autora” me siento realmente estafada. Pero aprovecho la ocasión para felicitarte a tí la verdadera por los mismos. Son además de explícitos, lo que denota tu libertad, muy buenos. Me encantaría que fueras tu también colaboradora de dicha página. Un saludo.
Rositas
Rps
Pues qué queréis que os diga… El plagio será síntoma de admiración, de veneración o lo que queráis, pero a mi también me ha pasado y molesta bastante.
Creo que uno, si no el primero, de los mandamientos de la filosofía blogger es enlazar, enlazar y enlazar. Y el que escribe sin citar la fuente tiene un morro que se lo pisa.
Enhorabuena por el blog Susana, te sigo.
Besos,
Nicole
Gracias Rositas, todos cometemos errores y metemos la pata. No seré yo la que tire piedras ni me parece tan grave el asunto: le gustaban mis textos y trabajaba sobre ellos.
El error, no citarme, no enlazarme… ¡¡bueno!!
Gracias Nicole por seguirme… ¿¿Vamos??
La verdad es que la sensación de ser plagiada es un poco extraña, la de disgusto y rabia inicial, para valorar que eso que te han calcado, es porque merecía estar tal y como estaba, sin quitar una coma. Enhorabuena/Lo siento.
Son aldeanadecoro, a delincuente que copiou e/ou traduciou os relatos de Susana Moo para esta páxina, sen indicar a autoría dos mesmos. Non sabedes ben coma sinto de todo corazón o erro cometido, o non indicar a autoría dos textos e das imaxes que publiquei. Entendo que todos vos sintades defraudados aínda que, de verdade vos digo, nunca busquei nin trocarei sentirme famosa ou escritora valorada con todo o feito. Podedes estar seguros de que ,tanto no eido persoal coma profesional séntome máis que valorada.
Fai moito tempo que ademiro a Susana Moo e , cavilei que os seus contos eran perfectos para apareceren nesta páxina de Aldeadecoro que tamén tanto me prace.
A miña meta nunca foi acadar relevancia, de feito son unha persoa totalmente anónima que a maioría nin coñecedes. Coido que Xacobe está facendo moito pola aldea de Coro e polos Ancares en xeral e, eu só quixen poñer un graíño de area máis para que este espacio de encontro fora aínda máis ameno.
O certo é que os textos copiados tiveron moitísima aceptación entre os lectores da páxina. Sería unha verdadeira adquisición conseguir que Susana Moo fora unha colaboradora habitual da mesa.
Queira Deus que Xacobe, co seu bo facer que o define, faga os trámites necesarios para esta nova fichaxe.
E polo que toca a esta delincuente namorada da vosa aldea, pídovos disculpas a todos, acepto que me tiredes pedras os verdadeiros autores que nunca plaxiades textos e imaxes; ademiro a vosa pureza de douvos alento para que sigades dese xeito que é o bo camiñar pola rede de redes e pola vida.
Eu, se en algo poidera axudar a que esta aldeadecoro sexa cada vez máis popular e coñecida, colaborarei no que poida, lonxe das lindes do delito. Xa sabes Xacobe que adememiro a túa labor e que podes contar conmigo.
Cando nos vaiamos vendo no Barullo, convidareivos a un oruxiño e deixarei que me tiredes das orellas polas miñas perversas travesuras.
Moitos bicos e apertas.
Aldeanadecoro.
Estimada Susana: Ya tarda usted en situar uno de sus relatos en Os Ancares, esa hermosa comarca gallega (aunque León se lleva la cola de ratón). Debería ser una escena lésbica con un puntito de sadismo, pues esta aldeana merece unos azotitos en sus, seguro, espléndidas nalgas. Háganos usted ese favor a todos sus seguidores. Los de Coro y los que no tenemos decoro.
Es alucinante cuando te encuentras por la red con que alguien se ha agenciado no solamente una foto o un texto tuyo, sino tu trabajo de semanas al completo, tras copiar-pegarlo en otra página, y sin siquiera mencionar el origen del autor, oséase, tú…
Soy el primero que busco fotos de otros sitios, pero se intenta respetar el © y eso, pero… A mí me ha pasado varias veces, y lo encuentro de un morro exagerado… Al menos, a ti se te ha reconocido la labor hecha, y es que no es para menos…
Cambiando de tema, ¿y esa foto? ¿son tuyas? ¿ya te dejan ver el teclado? vaya, vaya…
En fin… Besos con denominación de origen…
Ola. Non viñera por aquí nunca, e vexo que tés unha habitación moi ben artelladiña.
Con respecto ao plaxio do que foches obxecto, pois teño que dicir que, efectivamente, despois do cabreo inicial imaxino que te sentirías aplaudida; posto que quen te copia…é que lle gustas.
(A min gústame o que escribes, pero tentarei non copiarte).
Un bico dende a Chousa
No Pru, la de la foto no soy yo. La encontré por ahí…sin nombre. La puse como comparativa a la de Pizá que adorna el relato anterior, jugando con la idea de que una era copia de la otra…qué se yo.
Grazas Chousa por visitarme, eu xa te coñecía, de cando en vez te visito.
RSS




Y bueno Susana… llego la hora de que hagamos unas monedas, conozco un bogado que… ;P
Realmente es un honor el que te plágien, felicidades!!!
Dejales un recordatorio…