As cirolas
O can, o can
o raio do can
comeulle as cirolas
ao cura de Aldán.
Vouvos contar cómo me gustan as cirolas, tamén chamadas collós, bolas, pelotas, conselleiros, melindroques, cataplís, ovos, ñoquis ou testículos.
Gústanme grandes en xeral, cheiños en particular. Vistos por diante apretados, pero dende atrás (o home a catro patas), colgantes, pesados, de touro.
Mellor sin pelos, sobretodo se a miña intención é acollelos na boca, e mellor ainda morenos ou negros. Arrugados ou lisos tanto me ten.
Divírteme se son desiguais, e gústame moito que os meneen con xeito cando me foden estilo misionero e me azouten con eles no cú .
A foto é do blog sexoart
Si te gustó esta entrada anímate a escribir un comentario o suscribirte al feed y obtener los artículos futuros en tu lector de feeds.
Comentarios
es sorprendente como es posible entender lo que se escribe en otro idioma, sobre todo cuando está bien ilustrado…
non coñecía esa cantiga!
encántame, teño amistades en Aldán, heime rir un pouco ho!
e por se non coincidimos, que che toque a lotería!!
Ola!
é a primeira vez que entro na túa páxina e fíxeno porque vin un comentario teu no grupo de Facebook Eu falo galego!!!
Paréceme moi orixinal, pero teño que correxirte no tocante a este post. As “cirolas” son unha prenda de vestir equivalente aos calzóns que ían por debaixo do pantalón e podían ir ata o xeonllo ou ata os pés dependendo da época. Vén sendo ese trozo de tela branca que se lle ve aos rapaces dos grupos de baile entre o baixo do pantalón e o comezo das polainas.
Pois moitas grazas pola información Arracadeiro. Non tiña nin idea, de feito tíñao tan claro que nin no diccionario busquei.
Grazas tamén pola cantiga, non a coñecía… está xenial!!
RSS
Hermosa combinación Susana, el azote de tu lengua y el flagelo de su anatomía…
de ambos me confieso devota y practicante.
Besinhos!