Archivo de agosto, 2008
Julio Iglesias y el sexo vertical
He leído en prensa que Julio Iglesias ha presentado un concierto en algún lugar de la costa mediterránea. Julio cantó para unos pocos que pagaron mucho y entre canción y canción dijo que se sentiría satisfecho si esa noche los asistentes hacían el amor en vertical.
Leer más »
Nin subo nin baixo
Maruxiña do forneiro
se coceras faime un bolo
se mo fas faimo de millo
que de trigo non cho como.
E pra que non digan que tal e que cual
que fun ou non fun
que tal que sei eu,
nin eu llo pedín nin ela mo deu.
Moi mal, moi mal feito! De que lles ten que importar o que ande a falar a xente! Maruxiña quería facerlle o bolo, e o home devezaba aquel boliño de millo quente coma ánima que leva o demo, e vai e non llo pide, e vai ela e non llo fai, e os dous parvos quedaron sen comeren.
Cantos canivetes haberanse esvaído nos anceios pola covardía duns e doutros!
contenta
Hoy estoy muy contenta porque El País ha publicado otro de mis microrrelatos.
La pregunta que ofrecía es: ¿Cuál es el nuevo tabú sexual?
Mi respuesta:
Leer más »
Fuego. Anaïs Nin
Los diarios de Anais Nin me encantan porque resultan frescos y realistas, además de poseer calidad literaria. “Fuego” es su diario amoroso desde 1934 hasta 1937, cuando ella tenía de treinta y uno a treinta y cuatro años, y narra sus aventuras amorosas con el escritor Henry Miller, con su psicoanalista Otto Rank, y con otros artistas. La vida de Anaïs me fascina, enmarcada en el contexto histórico parisino de entreguerras, tan atractivo para los que gustamos de la libertad sexual. Pero sobretodo es su pasión por el arte, su entrega ciega a los artistas, de muchos de los cuales ejercía de mecenas, y su personalidad por lo que representa de artista con la sexualidad a flor de piel.
Considero que fue una mujer que disfrutó muchísimo de su sensualidad, se enamoraba de sus amantes con absoluta entrega y tenía capacidad para apasionarse de varios a la vez, según me parece en sus diarios.
Copio un párrafo de “Fuego” donde cuenta retazos de su intimidad, esta vez con su esposo.
Leer más »
O paxaro de María
O paxaro de María
mete o ravo entre as silveiras
Asi fan as boas mozas
cando non hai quen as queira.
María non ten quen lle dea un axóusere. Esta situación que a moitos fai rir, non ten gracia ningunha, senón mais ben eche para chorar. María é boa moza, de perna xeitosa, feitiña de cara e anda quente pero non atopa home que lle faga ás beiras. “Anda moi mal a lonxa”, di ela. Como ademáis de boniteira é de xenio desperto busca solución ao seu desacougo. Conseguiu un ferragacho moi xeitoso, e ainda que non é o mesmo que un natural pola temperatura e polo movemento, a ela dalle o acougo que necesita. María mete o paxaro entre as silveiras e despois durme relaxada.



RSS



